តើធ្វើយ៉ាងណាទើបអ្នកសល់លុយច្រើន?
បញ្ហាហិរញ្ញវត្ថុ បានក្លាយជាបញ្ហាដែលបង្កើតស្រ្តេសខ្លាំងណាស់នៅក្នុងសង្គមសម័យទំនើបនេះ។ ភាគច្រើននៅក្នុងចំណោមពួកយើង មិនដែលប្រាថ្នាចង់ក្លាយជាកំពូលអ្នកមាន ឬជា Elon Musk ទីពីរអ្វីនោះឡើយ។ អ្វីដែលយើងប្រាថ្នាចង់បាន គឺសេរីភាពផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ។ យើងមិនចង់ដេកព្រួយបារម្ភរឿងលុយកាក់ទេនៅពេលយើងចាស់ឡើង ជាវ័យដែលយើងមិនអាចធ្វើការបាន។
ទោះបីបានដឹងអំពីសារៈសំខាន់របស់លុយ និងកំពុងតែខំប្រឹងធ្វើការដើម្បីរកចំណូលផ្សេងៗក៏ដោយ យើងកម្រសិក្សារៀនសូត្រទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះខ្លាំងណាស់។ សូម្បីតែវាគ្មិននិយាយអំពីបញ្ហាលុយកាក់ក៏ដោយ យើងភាគច្រើនគឺមិនចូលចិត្តស្តាប់នោះទេ។ យើងគិតថាខ្លួនចេះហើយទាក់ទងនឹងរឿងហិញ្ញវត្ថុ ហើយចំណេះដឹងរបស់យើងគឺគ្មានអ្វីក្រៅពីការសន្សំលុយនេះនោះឡើយ ឬនិយាយឱ្យចំតែម្តង គឺ “ការដកប្រាក់ ១០% មកសន្សំនាពេលចុងខែម្តងៗ”។
មែនហើយ ទស្សនៈវិជ្ជានេះ គឺល្អបំផុតទាក់ទងនឹងវិស័យហិរញ្ញវត្ថុ។ ការដកលុយ ១០% មកសន្សំគឺជាទស្សនៈវិជ្ជាដែលមានអាយុកាលរាប់ពាន់ឆ្នាំមកហើយ តាំងពីសម័យចក្រភពបាប៊ីឡូនមកម្ល៉េះ ហើយក្បួននេះនៅតែប្រើប្រាស់រហូតមកទល់សព្វថ្ងៃ។ តាមពិត បើយើងអាចអនុវត្តតាមទស្សនៈវិជ្ជានេះបាន ជីវិតផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុរបស់យើងរីកចម្រើនបន្តិចម្តងៗ។ ប៉ុន្តែបញ្ហាគឺនៅត្រង់ថា យើងមិនអាចអនុវត្តវាបាន។ វាសាមញ្ញ តែមិនងាយស្រួលឡើយ ជាពិសេសនៅពេលប្រាក់ចំណូលរបស់យើងមានចំនួនតិចតួច បានត្រឹមមួយចាយៗ។ យើងក៏ធ្លាប់សាកល្បងជាច្រើនដងមកហើយ តែវាមិនដំណើរការទេ។ ពេលបើកប្រាក់ខែ យើងប្រាប់ខ្លួនឯងថា យើងនឹងដក ១០% ដើម្បីសន្សំទុក ប៉ុន្តែមិនទាន់ដល់ចុងខែផង យើងក៏ដកវាយកមកចាយវិញ។ យើងបានធ្វើបែបនេះច្រើនដងណាស់មកហើយ មែនដែរទេ? ពេលវាក្លាយទៅជាទម្លាប់ យើងមិនដកលុយ ១០% ដើម្បីសន្សំនោះទេ តែដើម្បីទុកចាយនៅពេលចុងខែ។
បញ្ហាហិរញ្ញវត្ថុមិនមែនទាក់ទងនឹងបញ្ហាលុយកាក់តែម្យ៉ាងនោះឡើយ។ ភាគច្រើនវាទាក់ទងនឹងអាកប្បកិរិយាផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុរបស់យើង។ យើងមានផ្នត់គំនិតគិតថា ការអាចគ្រប់គ្រងលុយបាន គឺអាចដោះស្រាយបញ្ហាបាន ប៉ុន្តែជាក់ស្តែង វាមិនងាយស្រួលបែបហ្នឹងឡើយ។ ឧទាហរណ៍ ពេលយើងបានប្រាក់ខែ ២០០ដុល្លារ យើងចាយសល់ថ្ងៃ។ ក្រោយមកពេលយើងបានប្រាក់ខែ ២៥០ដុល្លារ យើងនៅតែចាយលុយសល់ថ្ងៃ ព្រោះពេលបានលុយកាន់តែច្រើន យើងបង្កើនសកម្មភាពចាយលុយកាន់តែច្រើននិងកាន់តែធំ។ ដូច្នេះការគ្រប់គ្រងលុយ ឬការដកលុយទៅសន្សំ គឺមិនមែនជាបច្ចេកទេសដែលមានដំណើរការគ្រប់កាលៈទេសៈទេ ឬនិយាយម្យ៉ាងទៀត វាមានដំណើរការលើមនុស្សភាគតិចតែប៉ុណ្ណោះ ពិសេសមនុស្សណាដែលមិនសូវមានសកម្មភាពសង្គម(social life)។
បញ្ហាហិរញ្ញវត្ថុរបស់យើង គឺស្ថិតនៅក្នុងអាកប្បកិរិយារបស់យើងតែម្តង ហើយដំណោះស្រាយរបស់វាគឺធ្វើការផ្លាស់ប្តូរ អាកប្បកិរិយាហិរញ្ញវត្ថុ ដែលជាឫសគល់នៃបញ្ហារបស់យើង។ វាជាមធ្យោបាយដ៏ល្អបំផុតដើម្បីធ្វើការផ្លាស់ប្តូរ។ អាកប្បកិរិយារបស់យើងគឺជាអ្នកបំផ្លាញប្រាក់ចំណូល និងប្រាក់សន្សំរបស់អ្នក។ គ្រាន់តែអ្នកធ្វើការផ្លាស់ប្តូរវា ជីវិតហិរញ្ញវត្ថុរបស់អ្នក ក៏នឹងប្រែប្រួលទៅតាមនោះដែរ។
ដើម្បីអាចធ្វើការផ្លាស់ប្តូរបាន មុនដំបូងយើងត្រូវដឹងថា ជាទូទៅ យើងបានចាយលុយលើអ្វីខ្លះ។ យើងត្រូវសរសេរការចំណាយរបស់យើងតាំងពីតូចដល់ធំ នៅក្នុងបរិបទមួយខែ។ សូមយកការចំណាយរបស់ខ្ញុំមកធ្វើជាឧទាហរណ៍។
នៅក្នុងខែនីមួយៗ ភាគច្រើនខ្ញុំចាយលើ ៖
- កាហ្វេ Brown បីដងក្នុងមួយសប្តាហ៍
- បាយខាងក្រៅផ្ទះ ទាំងបាយព្រឹក បាយថ្ងៃ និងបាយល្ងាច
- ទិញអាវមួយ និងខោមួយនៅចុងខែ
- ទិញកាហ្វេតាមផ្លូវបួនកែវក្នុងមួយសប្តាហ៍
- ចំណាយលើ gym
- លើទឹកសុទ្ធ(ពេលខ្លះ)
- ថ្លៃទឹក ភ្លើង និងផ្ទះជួល
- ពេលខ្លះ ទិញសៀវភៅមួយក្បាលនៅចុងខែ
- សាំងម៉ូតូ
- អាហារពេលល្ងាចនៅ Pub នៅចុងខែ
- លើ Wi-fi
- ភេសជ្ជៈ (ពេលខ្លះម្តងឬពីរដងក្នុងមួយសប្តាហ៍)
- លាងម៉ូតូ
បន្ទាប់មកយើងធ្វើការផ្លាស់ប្តូរបន្តិចម្តងៗ ទៅតាមលទ្ធភាពជាក់ស្តែងដើម្បីចៀសវាងវាក្លាយជាសម្ពាធរបស់យើង។ ទីមួយ ជ្រើសរើសអាកប្បកិរិយាណាមួយដែលយើងអាចកាត់បន្ថយបានដោយមិនធ្វើឱ្យប៉ះពាល់អារម្មណ៍របស់យើង។ ដូចក្នុងករណីរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំរកឃើញថា ខ្ញុំបានចំណាយលើកាហ្វេ Brown ច្រើនមែនទែនក្នុងមួយសប្តាហ៍។ ឥឡូវ សូមធ្វើការគណនាសាកល្បង ថាតើខ្ញុំបានចាយលុយប៉ុន្មានលើវាក្នុងមួយខែៗ។
ខ្ញុំចូលចិត្តទៅអង្គុយធ្វើការនៅ Brown ហើយជានិច្ចកាលខ្ញុំកុម្មង់ Iced Latte ទំហំកណ្តាល ដែលតម្លៃ 3.75$ ដូច្នេះក្នុងមួយសប្តាហ៍គឺស្មើ 3.75$ x 3 = 11.25$ ឬមួយខែគឺត្រូវនឹង 11.25$ x 4 = 45$។ ដូច្នេះគ្រាន់តែចំណាយលើកាហ្វេ Brown ខ្ញុំអស់លុយចំនួន 45$ ក្នុងមួយខែ។ ប្រសិនបើខ្ញុំមានប្រាក់ខែ ៣០០ដុល្លារ ក្នុងមួយខែ ដូចនេះខ្ញុំបានចំណាយប្រាក់ចំនួន ១៥% នៃប្រាក់ខែរបស់ខ្ញុំលើកាហ្វេ Brown ។ សម្រាប់បរិបទរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំគិតថាវាច្រើនពេកហើយ ប៉ុន្តែពីមុនខ្ញុំអត់បានចាប់អារម្មណ៍លើអាកប្បកិរិយានេះទេ។ នៅពេលខ្ញុំជួបវិបត្តិហិរញ្ញវត្ថុជាញឹកញាប់ ខ្ញុំចាប់ផ្តើមវិភាគលើអាកប្បកិរិយាចាយវាយរបស់ខ្ញុំនៅក្នុងថ្ងៃនីមួយៗ ហើយរកឃើញថាអាកប្បកិរិយាមួយនេះគួរធ្វើការកាត់បន្ថយខ្លះៗ។ វិធានការដំបូងរបស់ខ្ញុំនោះគឺ កាត់បន្ថយការហូបកាហ្វេនៅ Brown ចំនួនមួយដងក្នុងមួយសប្តាហ៍។ ពេលនេះខ្ញុំទៅ Brown តែពីរថ្ងៃទេ គឺថ្ងៃចន្ទ និងព្រហស្បតិ៍។ មានន័យថា ខ្ញុំសល់លុយ 3.75$ ក្នុងមួយសប្តាហ៍ដោយជំនួសការហូបកាហ្វេកញ្ចប់នៅផ្ទះវិញ។ ខ្ញុំអាចធ្វើវាបាន ហើយវាមិនប៉ះពាល់អារម្មណ៍របស់ខ្ញុំទេ ព្រោះខ្ញុំនៅសល់ពីរថ្ងៃសម្រាប់ការធ្វើការផ្ទះនៅកាហ្វេ Brown។ បូកសរុបទៅ ក្នុងមួយខែខ្ញុំនៅសល់ ១៥ដុល្លារ។
មុនដំបូង ខ្ញុំព្យាយាមដូរអាកប្បកិរិយាតែមួយនេះ និងតែបន្តិចប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំមិនបង្ខំខ្លួនឯងជ្រុលពេកនោះឡើយ។ ខ្ញុំធ្វើវាបានពីរសប្តាហ៍ រហូតបានមួយខែ វាក៏ក្លាយជាទម្លាប់របស់ខ្ញុំ។ រហូតទល់ពេលបច្ចុប្បន្ន ជួនកាលខ្ញុំទៅធ្វើការនៅកាហ្វេ Brown តែម្តងប៉ុណ្ណោះក្នុងមួយសប្តាហ៍ ព្រោះខួរក្បាលរបស់ខ្ញុំលែងចាត់ទុកវាជាសកម្មភាពចាំបាច់ដូចមុន។ លុយសល់ចំនួន ១៥ដុល្លារ ខ្ញុំគ្រាន់តែទុកវានៅក្នុងគណនីធម្មតា។ ខ្ញុំមិនចាំបាច់ត្រូវដាក់វានៅក្នុងកូនជ្រូកសន្សំ ឬក្នុងគណនីពិសេសណាមួយនោះទេ។ ខ្ញុំបានដឹងច្បាស់ថា ឱ្យតែខ្ញុំទៅកាហ្វេ Brown តែពីរដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ខ្ញុំនឹងសល់លុយចំនួន ១៥ដុល្លារ ក្នុងមួយខែ។ តាមរយៈវិធីសាស្រ្តនេះ ទីមួយខ្ញុំបានផ្លាស់ប្តូរអាកប្បកិរិយាបានដោយជោគជ័យ និងទីពីរ ខ្ញុំស្រាប់តែកើតទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯង។ ខ្ញុំឃើញខ្លួនឯងកាត់បន្ថយអាកប្បកិរិយាដែលអត់សូវចាំបាច់។ ខ្ញុំទុកចិត្តលើខ្លួនឯងថា ខ្ញុំនឹងមិនដកលុយ ១៥ដុល្លារ មកចាយឡើយ ទោះបីខ្ញុំដាក់វានៅក្នុងគណនីធម្មតា ដែលអាចមើលឃើញជារៀងរាល់ថ្ងៃក៏ដោយ។ នៅក្រោយពេលខ្ញុំបានបិទបញ្ចប់អាកប្បកិរិយាដែលឥតចំាបាច់មួយបានរហូតដល់ក្លាយជាទម្លាប់ លុយនោះនឹងសល់ជាស្វ័យប្រវត្តិ។
ក្រោយពីសាកល្បងវាបានមួយខែ ហើយមើលឃើញថាខ្ញុំហាក់ដូចជានៅធម្មតា និងមើលឃើញអត្ថប្រយោជន៍របស់វា ខ្ញុំចាប់ផ្តើមអនុវត្តលើផ្នែកផ្សេងៗទៀតនៃជីវិត។ ដូចជាខ្ញុំចេញទៅហូបអាហារពេលព្រឹកតែបួនដងប៉ុណ្ណោះក្នុងមួយសប្តាហ៍ គឺតែពេលណាខ្ញុំចង់ហូបគុយទាវ ឬហ្វឺតែប៉ុណ្ណោះ។ ថ្ងៃដែលនៅសេសសល់ គឺខ្ញុំចម្អិនអាហារដោយខ្លួនឯង។ ចំពោះអាហារពេលល្ងាចវិញ ចិត្តរបស់ខ្ញុំពេលនេះលែងចង់ទៅហូបនៅក្រៅទៀតហើយ។ ក្រោយពេលដើរចេញពី Gym ខ្ញុំត្រូវចម្អិនអាហារដោយខ្លួនឯងឡើងក្លាយជាទម្លាប់ទៅហើយ។ ភាគច្រើនខ្ញុំចេញទៅហូបអាហារពេលល្ងាចនៅ Pub នៅចុងខែតែប៉ុណ្ណោះ។ បូកសរុបទៅ ខ្ញុំហូបអាហារក្រៅផ្ទះប្រហែលជាចន្លោះពី ៦០% ទៅ ៧០% តែប៉ុណ្ណោះនៅក្នុងថ្ងៃនីមួយៗ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនទាមទារច្រើនពេកនោះទេ។ ប្រសិនបើខ្ញុំកាត់បន្ថយអាហារក្រៅផ្ទះបានតែ ២០% គឺល្អបំផុតចំពោះខ្ញុំ។ យើងត្រូវធ្វើការលើអាកប្បកិរិយាតែបីទៅបួនប៉ុណ្ណោះ ហើយធ្វើការកែប្រែវាតែបន្តិចបន្តួចទៅបានហើយ។ ចូរកុំបង្ខំខ្លួនឯង។
ពីមុនខ្ញុំធ្លាប់សាកល្បងដាក់លុយក្នុងហោប៉ៅចំនួន ៤ម៉ឺនរៀល សម្រាប់ចាយក្នុងពេលមួយថ្ងៃ។ ភាគច្រើនខ្ញុំចាយអស់ ៤ម៉ឺនរៀល នេះ និងពេលខ្លះខ្ញុំចាយអត់គ្រប់ទេ។ អ្នកប្រហែលធ្លាប់មានបទពិសោធន៍បែបនេះ។ សម្រាប់ពេលបច្ចុប្បន្ន ភាគច្រើនខ្ញុំចាយលុយតែ ១៥,០០០រៀល ប៉ុណ្ណោះលើអាហារក្រៅផ្ទះ។ ប្រសិនបើគណនាត្រួសៗ ខ្ញុំសល់លុយប្រហែល ៦,០០០រៀល ក្នុងមួយថ្ងៃពីការកាត់បន្ថយអាហារក្រៅផ្ទះ។ បើមួយថ្ងៃខ្ញុំសល់លុយ ៦,០០០រៀល ដូច្នេះមួយខែខ្ញុំសល់លុយ ១៨០,០០០ រៀល ឬស្មើនឹង ៤៥ដុល្លារ ហើយបូកនឹងលុយសល់ពីកាហ្វេចំនួន ១៥ដុល្លារ ទៀត សរុបទៅគឺស្មើ ៦០ដុល្លារ។ ឃើញទេ គ្រាន់តែដូរអាកប្បកិរិយាត្រឹមតែបន្តិចបន្តួច ខ្ញុំសល់លុយ ៦០ដុល្លារ ក្នុងមួយខែ។ ប្រសិនបើខ្ញុំមានប្រាក់ខែ ៣០០ដុល្លារ និងបើខ្ញុំដក ១០% មកសន្សំ គឺខ្ញុំសល់លុយ ៣០ដុល្លារ ក្នុងមួយខែ តែបើខ្ញុំផ្លាស់ប្តូរអាកប្បកិរិយាឱ្យក្លាយទៅជាទម្លាប់ ខ្ញុំនឹងសល់លុយ ៦០ដុល្លារ ក្នុងមួយខែ។ អ្វីដែលពិសេសបំផុត លុយ ៦០ដុល្លារ នេះគឺជាលុយដែលមានសុវត្ថិភាពជាងលុយ ៣០ដុល្លារ នោះទៅទៀត ទោះបីមិនបានមួយរយភាគរយ យ៉ាងហោចណាស់ឱ្យតែមានសុវត្ថិភាពជាងធម្មតាគឺប្រសើរណាស់។ ការដកលុយមកសន្សំដោយមិនទាន់បានផ្លាស់ប្តូរអាកប្បកិរិយាចាយលុយ គឺជាយុទ្ធសាស្រ្តដែលមិនសូវមានប្រសិទ្ធភាពនោះទេ។ លុយសន្សំរបស់អ្នកគឺនៅតែស្ថិតនៅតែជាជនរងគ្រោះរបស់អាកប្បកិរិយារបស់អ្នកជានិច្ច។ ការផ្លាស់ប្តូរអាកប្បកិរិយាផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ គឺជាយុទ្ធសាស្រ្តថ្មីមួយដែលជួយការពារប្រាក់ចំណូលរបស់អ្នកបាន។
ជាចុងក្រោយ លុយដែលហូរចេញពីហោប៉ៅរបស់អ្នក មិនមែនបណ្តាលមកពីអ្នកគ្មានសមត្ថភាពសន្សំទុកដាក់នោះទេ វាតាមពិតគឺបណ្តាលមកអាកប្បកិរិយាចាយវាយរបស់អ្នក។ ប្រសិនបើអ្នកមានប្រាក់ខែច្រើនគួរសមដែរ តែអ្នកនៅតែចាយសល់ថ្ងៃ វាជាសញ្ញាបង្ហាញថា ជីវិតរបស់អ្នកគឺកំពុងមានមធ្យោបាយចាយលុយច្រើនហួសតម្រូវការ។ វិធីសាស្រ្តដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះ ឬនិយាយឱ្យស្រួលស្តាប់ វិធីសាស្រ្តដើម្បីសល់លុយ គឺការកាត់បន្ថយមធ្យោបាយចាយលុយរបស់អ្នកនេះ មិនមែនបង្កើតសមត្ថភាពដកលុយទៅសន្សំនោះទេ។ អ្នកមិនចាំបាច់កំណត់គោលដៅហិរញ្ញវត្ថុក៏បាន តែបើអ្នកជាមនុស្សឧស្សាហ៍ អ្នកអាចឌីហ្សាញអាកប្បកិរិយាចាយលុយប្រចំាថ្ងៃរបស់អ្នកឱ្យបានច្បាស់លាស់ក៏កាន់តែប្រសើរ។ ប៉ុន្តែតាមរយៈការយល់ឃើញរបស់ខ្ញុំ ការកំណត់គោលដៅគឺប្រៀបដូចជាការកំណត់សម្ពាធលើខ្លួនឯង។ ដូច្នេះ ចូរធ្វើវាងាយៗ កុំដាក់សម្ពាធលើខ្លួនឯងពេក។ អ្នកគ្រាន់តែផ្លាស់ប្តូរអាកប្បកិរិយាចាយលុយរបស់អ្នកត្រឹមបន្តិចបន្តួចគឺជាការស្រេច។ ភាគច្រើនអ្វីដែលអាចធ្វើឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរ គឺការចោទសួរខ្លួនឯងនៅមុនពេលដកលុយចាយលើអ្វីមួយដែលយើងកំពុងមានភ្លើងចំណង់ខ្លាំង ៖ បើយើងឃ្លានកាហ្វេ តើគួរទិញ Brown ឬទិញកាហ្វេតាមផ្លូវ? ពេលចង់ជួបជុំមិត្តភក្តិ តើគួរទៅហូបនៅ Pub ឬហូបអាហារតាមចិញ្ចើមផ្លូវ? ពេលចង់ទិញខោអាវ តើគួរទិញនៅ Zando ឬទិញនៅផ្សារបឹងកេងកង? ពេលចង់ញុំាបៀ តើគួរញុំា Heineken ឬញុំាស្រាបៀកម្ពុជា? …….។ អ្នកមិនចាំបាច់ត្រូវបញ្ឈប់អាកប្បកិរិយាមួយនោះទេ អ្នកក្រាន់តែកាត់បន្ថយវា ឬជ្រើសរើសជម្រើសណាដែលចំណាយលុយតិច គឺជាការស្រេច។ ប្រសិនបើអ្នកធ្វើវាបាន អ្នកនឹងសល់លុយ!
និពន្ធ ៖ ដោ នីដា
ថ្ងៃទី៣ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៥
ដោ នីដា(Dor Nida) 
Leave a comment